Urineverlies

Er kunnen problemen zijn met het ophouden van urine. Dit kan worden onderverdeeld in stressincontinentie en urge-incontinentie. Bij gemengde incontinentie heeft iemand last van zowel stress- als urge-incontinentie.

Stressincontinentie

Stressincontinentie is plotseling, ongewild urineverlies tijdens drukverhogende momenten. Door hoesten, niezen, persen of tillen wordt de druk op de blaas hoger. Wanneer de sluiting van de urinebuis niet voldoende is, kan er urineverlies optreden. Meestal varieert dit van enkele druppeltjes tot een flinke scheut. Deze vorm van incontinentie kan op elke leeftijd voorkomen en komt veel voor, 1 op de 4 vrouwen boven de 35 jaar heeft er last van*.

Het slechter functioneren of slapper worden van de blaashals en de bekkenbodemspieren kan een oorzaak zijn van stressincontinentie. Bij extra druk op de blaas kan de de sluiting van de plasbuis onvoldoende zijn.

Verzwakking van de bekkenbodemspieren kan verschillende oorzaken hebben: bevallingen, zwaar tillen, hormonale veranderingen in de overgang en operaties in het bekkengebied. Tevens kan chronisch hoesten en overgewicht de druk op de blaas verergeren. De behandeling van stressincontinentie geeft vaak goede resultaten.

Urge-incontinentie

Urge-incontinentie wordt ook wel aandrangincontinentie genoemd. Bij deze vorm ontstaat een plotselinge neiging om te plassen, die niet is te stoppen. Vaak is de tijd te kort om nog een toilet te kunnen bereiken. De blaasspier knijpt onverwacht samen, waardoor iemand urine verliest. De hoeveelheid urine die hier per keer wordt verloren kan soms groter zijn dan bij stressincontinentie, aangezien de blaas soms in een keer leeg stroomt.

De dringende behoeft kan worden opgewekt door contact met water of kou of door alleen maar de sleutel in het slot te steken wanneer men thuiskomt. Iemand heeft ook vaak erg veel aandrang om te plassen; dit kan zowel overdag als ’s nachts het geval zijn. Deze vorm van incontinentie is verantwoordelijk voor ongeveer 20% van de gevallen van urine-incontinentie en het aantal gevallen neemt toe met de leeftijd.

De behandeling van urge-incontinentie kan bestaan uit blaastraining. Hierbij leert iemand om de blaas weer onder controle te houden.

In één op de drie gevallen gaat stressincontinentie samen met urge-incontinentie; dit wordt gemengde incontinentie genoemd.

*Van Gend, S., Stressincontinentie: vrouwen met zware problemen ondervinden er veel hinder van, Rapport voor Johnson & Johnson Medical BV, NIPO Het Marktonderzoekinstituut, Juni 2000.

*Hay-Smith EJ, Bø Berghmans LC, Hendriks HJ et a. Pelvic floor muscle training for urinary incontinence in women. Cochrane Database Syst Rev. 2001

Ga verder naar Ontlastingsverlies